Blog Nieuwe Rituelen: Weg met de drie kussen?

Er zal misschien geen virus meer komen dat de menselijke omgangsvormen zó verandert als corona. Waar we voorheen elkaar de hand schudden en/of ook drie kussen gaven, of een welgemeende hug, moeten we ons nu behelpen met een elleboog stootje.

Volgens mij is het moment daar om niet alleen milieutechnisch uitstoot van CO2 nu meteen maar goed aan te pakken, zoals het terugdringen van luchtverkeer, beperkt(er) thuis blijven werken, maar ook de uitstoot van lucht en speeksel en vooral ongemak, door ‘de drie kussen’ terug te brengen naar hooguit één. Ná de crisis dan.

Het ongemak van de drie luchtkussen

Je zou er bijna een enqûete voor willen maken voor Eén Vandaag, waarin Nederlanders mogen zeggen hoe ze het na de crisis willen hebben. Tien tegen één dat de meerderheid laat weten dat die drie kussen niet meer zo hoeven… Dit is gek toch?

De meerderheid van Europa en de rest van de wereld geeft één of twee kussen. Dus: waarom niet één? Is er ooit wel eens iemand geweest die BLIJ werd van drie kussen geven of ontvangen? Je voelt je vrijwel altijd ongemakkelijk, toch? Dit komt omdat het niet je naaste familie is of je allerbeste vrienden zijn. Maar de mensen die wat verder van je afstaan. Het zijn beleefdheidszoenen die vaak gewoon in de lucht blijven hangen ook nog. Met mensen waarmee je strikt genomen, vaak die drie zoenen helemaal niet wílt uitwisselen.

Het is onduidelijk wáár die drie zoenen vandaan zijn gekomen. Het schijnt in Frankrijk populair te zijn geweest en in de jaren 70 naar Nederland te zijn overgewaaid. Merci beaucoup!

Mijn pleidooi is dan ook: laten we van deze ‘beleefdheid’ een handdruk plus één kus maken of gewoon een fijne warme hug geven aan iedereen met wie we dit altijd al wilden en deden. Je kan dan zelf bepalen hoe warm en dichtbij of beleefd afstandelijk dit wordt.

Ik ben heel nieuwsgierig naar jullie mening en reacties!

Tot één zoens, of hugs?

Aanbevolen Literatuur