Blog Singles: De dating jungle en de breakups…

Er is geen onderwerp dat méér wordt beschreven met betrekking tot ‘de single levende mens’ als het daten. In alle vormen en kleuren kun je je in moderne dating leven storten. Nu lijkt het alsof singles vol continu met internetdaten, Happn, Tinder etc bezig zijn, maar dit is om te beginnen onwaar. Ongeveer 40% van de singles houdt zich hiermee bezig, de rest dus niet. Verrassend, toch? Dus: als (de rest van de) singles elkaar ontmoet waar gebeurt dit dan?

De grootste drie potentiële ontmoetingsmogelijkheden liggen nog altijd ‘in het echte leven’, namelijk via:

• uitgaan/vakantie/recreatie, daarna
• vrienden/kennissen/buren en
• werk.

Maar wat met die ‘Singles’ vanaf een jaartje of 21? Welke rituelen, ceremonies, hoe, en wat?

Weet jij al wat Scharrel, Kwarrel, Prela, Rela is?

Ik weet niet wat jullie ervaring is, maar bij daten ligt er, hoe je het went of keert, een behoorlijke druk op de ontmoeting, om zo snel mogelijk (liefst binnen een half uur of zelfs een paar minuten)) te beslissen of je ‘op iemand valt’. En dan zegt dit nog niks. Nee. Want wow al die nieuwe manieren van elkaar leren kennen, ‘iets’ met iemand krijgen, ‘het’ al dan niet durven benoemen, het is een jungle waar je zonder kapmes, route beschrijving of gids, doorheen moet zien te waden. Want: wordt dit een one-night stand, een tijdelijke scharrel, een kwarrel (een kwalitatieve scharrel) een prela (wellicht relatie materiaal), een rela (toch wel ‘een soort van relatie’) of uiteindelijk een vaste relatie/partnership? En blijf je dan uiteindelijk latten, ga je toch samenwonen of zelfs ooit nog eens trouwen? En wat te denken van het weer opnieuw in zwang geraakte polyamoreuze liefdesleven? Dacht je net lekker steady te gaan wanneer blijkt dat de ander ‘een heel groot hart heeft’ en ‘eigenlijk van minstens twee mensen tegelijk kan houden?!’

Na een aantal interviews met singles van allerlei leeftijden in het kader van mijn afstuderen aan de Universiteit van Humanistiek over trouwen, verbinden, singleleven, bleek wel dat in de datingwereld de twintigers/dertigers, alhoewel vaak dartelend bezig met nog van alles en iedereen te leren kennen, vrijwel allemaal al de teleurstelling en eenzaamheid kennen als ze merken dat de ander weer hup bam, makkelijk afstand neemt van een leuke beginnende verbinding, voorzichtig opbloeiend contact, heerlijke seks etc. Yes you put your heart on the line, baby. Moeten incasseren dat het ‘niets wordt’ is kei pijnlijk, laten we eerlijk zijn, zeker als dit een paar keer achter elkaar gebeurt. Dan wordt het weer tijd voor inkeer, je beste vrienden, andere dingen.

Ghosting Benching en Broodkruimelen

Het nieuwe ‘blauwtje lopen, er van tussen gaan, gedumpt worden’ rituelen rondom dating heten: ghosting, benching of ‘broodkruimelen’. Zelfs een onaangenaam iets als ghosting is een nieuw soort datingsritueel. Je verdwijnt vakkundig uit beeld, laat van de ene op andere dag niets meer horen, neemt nooit meer op, geeft nooit een verklaring, en neemt afstand op sociale media. Vroeger heette dat overigens ‘ik ga even een pakje sigaretten halen’. Maar zelfs dat had nog een oud soort romantiek. Op één of andere manier. Benching of broodkruimelen is het manipulatief iemand aan het lijntje houden terwijl er never nooit niet liefde, een relatie of welke vorm van verbinding dan ook zal ontstaan. Gewoon omdat je het handig vindt te weten dat die ander er eventueel nog wel is, zonder ook maar enigszins je best ervoor te doen. Eén keer in de week een kruimeltje laten vallen, een vage app, en hup de ander hangt weer hoopvol aan dat lijntje.

De pijnlijke emotie van afwijzing

Laatst gaf ik drama les aan 12-jarige kinderen over o.a. the big five in de psychologie: de vijf kenmerken die iedereen heeft in meer of mindere mate en die je karakter uitmaakt. Hieraan gekoppeld deden we ook emotie oefeningen. Ik gaf een aantal voorbeelden van emoties. Toen ik zei dat het gevoel dat je gedumpt wordt, dat de ander je liefde niet beantwoordt waanzinnig pijnlijk kan zijn (ik greep onwillekeurig naar mijn hart) begreep de hele klas me. Ik hoefde niets verder uit te leggen. Ook 12-jarigen weten al wat er op het spel staat in de liefde. Niets minder dan je hele hebben en houwen namelijk. Alle theorieën over selflove ten spijt.

Creatieve en gevoelige tips om het uit te maken

Daarom zou het interessant zijn te onderzoeken of er leukere, minder pijnlijke manieren zijn om het uit te maken, zoals:

• Een serenade onder het balkon met een afscheidslied. Kun je zelf niet zingen huur dan een Mariachi orkestje die een 'Adios' nummer komt brengen. Bijgeleverde oude kutgitaren stuk slaan daarna mag.
• Een vliegtuigje huren met zo’n lint erachter waarop staat: Marie! (John!) Ik ben weg! Maar bedankt voor alles! Als je op het strand zit, de zon schijnt en je hebt net een wijntje in je hand en iedereen deelt mee in je ongeluk, valt het toch net weer even mee.
• Een dagje wellness of massagesalon boeken voor je ex en zorgen dat hij/zij een dagje verwend wordt, wel ja een happy ending in plaats van unhappy ending.
• Al jouw beste vrienden op de hoogte stellen, die daarna een verrassingstroostfeest voorbereiden waarop je keihard mag huilen en best wel dronken mag worden of andersom.

Maar het allerbeste is toch gewoon live zeggen: 'sorry I know this is going to hurt', maar het is voorbij. Laten we dit ook opnemen in het onderwijspakket? En in klassen leren hoe je afwijzing incasseert, naast rekenen en taal?

Ben natuurlijk zeer nieuwsgierig naar goeie en minder goeie breakup verhalen of tips hierover! Reageer hieronder, en wie weet wordt jouw verhaal óók gepubliceerd in deze blog!

Aanbevolen Literatuur